Strona główna

Bert Hellinger

 

 Kim jest Bert Hellinger?

 
Urodził się 16 grudnia 1925 roku w Leimen koło Heidelbergu jako Anton Hellinger. Jego dzieciństwo i młodość przypadły na czasy nazizmu w Niemczech. „Jeśli chodzi o nazizm, urodziłem się w rodzinie, która tę ideologię odrzucała. To była zasługa matki”. Do szkoły średniej chodził w Lohr am Main. Mieszkał w internacie Aloysianum, prowadzonym przez katolicki zakon Misjonarzy z Marianhill. Mając 17 lat znalazł się na liście nazistów jako „wrogi element”. Odmówiono mu świadectwa maturalnego. Wcielenie do armii i wysłanie na front uchroniło go od problemów z gestapo. Dostał się do niewoli i trafił do obozu Aliantów w Belgii. W 1945 wrócił do Niemiec.

Rok później wstąpił do zakonu Misjonarzy z Mariannhill w Würzburgu Przyjął imię Suitbert (stąd wywodzi się jego obecne imię Bert). Studiował filozofię, teologię i pedagogikę. W 1952 otrzymał święcenia kapłańskie, a rok później wyjechał na misję do Republiki Południowej Afryki. Pracował w szkole w prowincji Kwazulu-Natal i był proboszczem Zulusów. „Wśród uczniów zawsze dobrze się czułem”. Z prowadzonej przez niego misjonarskiej szkoły pochodziło 13 % czarnych studentów. Nauczył się języka Zulusów, poznał ich rytuały i zwyczaje plemienne. W czasie misji po raz pierwszy zetknął się z dynamiką grupową, biorąc udział w ekumenicznych pracach z mniejszościami, prowadzonych przy współudziale Kościoła Anglikańskiego.

W 1968 roku powrócił do Niemiec. Został przełożonym domu Misjonarzy z Marianhill w Würzburgu. Jednocześnie rosło jego zainteresowanie psychologią. Rozpoczął własną psychoanalizę, prowadził kursy z dynamiki grupowej. W roku 1971 wystąpił z zakonu.

Kształcił się w zakresie psychoanalizy w Wiedniu (Wiener Arbeitskreis für Tiefenpsychologie). Tam poznał swą późniejszą żonę i wkrótce wziął z nią ślub. Poszukiwał własnej drogi w terapii, przedkładając pracę grupową nad indywidualną. Jego wykształcenie psychoanalityczne zostało potwierdzone przez Monachijskie Stowarzyszenie Psychoanalizy (Münchner Arbeitsgemeinschaft für Psychoanalyse), organizację dopuszczającą do wykonywania praktyki terapeutycznej. Jego kwalifikacje uznane zostały w 1982 przez Bawarskie Zrzeszenie Kas Chorych (Kassenärztliche Vereinigung Bayerns), odpowiednik Kasy Chorych, co daje możliwość otwarcie praktyki i prowadzenie rozliczeń z kasami chorych. Hellinger jednak zwrócił te uprawnienia i nigdy ich nie odnowił, ponieważ nie uprawiał terapii indywidualnej.

Wyjechał do Ameryki do Arthura Janova do Primal Institute Interesował się najważniejszymi kierunkami wspólczesnej psychologii: terapią Gestalt, analizą transakcyjną Erica Berne’a, holdingiem Jiriny Prekop, Neurolingwistycznym Programowaniem (NLP) i hipnoterapią Miltona Ericksona, a także ustawieniami rodzinnymi Virginii Satir.Uczył się u twórców systemowej terapii rodzinnej i dynamiki grup: doktor Mary Selvini Parazzoli oraz u prof. dra Helma Stierlina, szefa wydziału studiów psychoanalitycznych na Uniwersytecie w Heidelbergu.

Na początku lat 80-ych osiedlił się w Monachium. W 1996 roku powstało Międzynarodowe Stowarzyszenie Rozwiązań Systemowych według Berta Hellingera (Internationale Arbeitsgemeinschaft Systemische Lösungen nach Bert Hellinger). Od 1993 zaczął publikować, najpierw książki potem także kasety wideo. Obecnie Bert Hellinger mieszka w południowo-wschodniej Bawarii nad granicą niemiecko-austriacką. Jest wielbicielem poezji Rilkego i muzyki Wagnera.

Hellinger zakładał istnienie nadrzędnego, pierwotnego porządku , który wyznacza funkcjonowanie wszelkich systemów społecznych, takich jak rodzina czy organizacja. Każda osoba przynależna do systemu ma prawo do obecności w nim i swojej ważności. Czasem ktoś jest jednak pomijany lub obwiniany, np. z powodu wstydu, cierpienia. Nie wspomina się wówczas o nim lub jest traktowany niezgodnie ze swoim miejscem. Oznacza to, że doszło do zaburzenia pierwotnego porządku. Takie nieświadome związki mogą działać poprzez kilka pokoleń i prowadzić do chorób, lęków, zahamowań, autoagresji, nałogów i osobistych niepowodzeń. Nasze psychologiczne lub somatyczne problemy mogą być pochodną nieświadomego systemowego uwikłania. Praca ustawieniowa z systemem rodzinnym pozwala zapoczątkować zmianę systemu w kierunku uruchomienia sił przywracających naturalny ład i porządek.